اين بيت از امثله التفات از تكلّم به غيبت است چه آنكه در صدر بيت شاعر از ضمير متكلّم استفاده كرده ولى در پايان از خود به اسم ظاهر يعنى [ كريم ] كه در حكم ضمير غائب است تعبير نموده . جواب اينمعنا را قبول داريم ولى با تجربه منافى نيست و جمع آنها با هم امكان‌پذير نيست . سپس مصنّف مىگويد : برخى از ادباء گفته‌اند : تقدير كلام در بيت مذكور [ او يموت منّى كريم ] مىباشد . شارح گويد : بنابراين بيت ياد شده از قبيل : لى من فلان صديق حميم بوده و قسم ديگرى محسوب نميشود . مصنّف گويد : در گفته مذكور مناقشه و اشكال داريم . شارح گويد : وجه اشكال اينستكه بدون نياز به چنين تقديرى تجريد حاصل بوده و معنا تمام و كامل است . شرح فارسى : توضيح قوله : بدون توسّط حرف : بلكه منتزع را آورده بطورى كه به قرائن حاليّه ميتوان انتزاع را از آن فهميد بدون اينكه كوچكترين نيازى به